Μια ιστορία που μοιάζει σαν παραμύθι, αλλά δυστυχώς είναι πραγματική…

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΛΑΜΟΓΙΩΝ 1933

                                                                                                                                                Βίκυ Χαραλάμπους
                                                                                                                                        Ταξιδεύουμε πίσω στο χρόνο..

                                       
Μια ιστορία που μοιάζει σαν παραμύθι, αλλά δυστυχώς είναι πραγματική…

1866
<< Το Τέλος του Εμφυλίου πολέμου στην Αμερική-
Θάνατος του Λίκολν- και η καθολική πτώχευση της Αμερικής με παράλληλη απορρόφηση όλων των πολιτειών από τους δανειστές.>>
<< Οι Δανειστές κερδίζουν τη σφραγίδα και τα δικαιώματα του κράτους των ΗΠΑ, στα παγκόσμια κληρονομικά κεφάλαια. >>

1861 – Αμερική:
7 Πολιτείες αποχώρησαν από το Κογκρέσο και έτσι έμεινε χωρίς απαρτία και όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονταν ήταν στην ουσία παράνομες..
Τότε χάθηκε η ύπαρξη της Δημοκρατικής μορφής διακυβέρνησης και το πολίτευμα που εγγυήθηκαν προς τους πολίτες έπαψε να υφίσταται.
Στη συνέχεια γίνεται ο Πόλεμος μεταξύ των Πολιτειών της Αμερικής.
Ο πρόεδρος Λίκολν, έθεσε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και έτσι άρχισε να λειτουργεί

Ο ανύπαρκτος όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου

«Σας εύχομαι, τώρα που τελειώνουν οι πόλεμοι, να ευτυχήσετε με την ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από δω και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός, μονοιασμένοι, για την κοινή προκοπή. Θεωρήστε την οικουμένη πατρίδα σας, με κοινούς τους νόμους, όπου θα κυβερνούν οι άριστοι, ανεξαρτήτως φυλής. Δεν ξεχωρίζω τους ανθρώπους, όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και βαρβάρους. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών, ούτε η φυλή που γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή.

Για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρο. Αν ποτέ σας παρουσιαστούν διαφορές, δε θα καταφύγετε ποτέ στα όπλα, παρά θα τις λύνετε ειρηνικά. Στην ανάγκη θα σταθώ εγώ διαιτητής σας. Το Θεό δεν πρέπει να τον νομίζετε σαν αυταρχικό Κυβερνήτη, αλλά σαν κοινό Πατέρα όλων, ώστε η διαγωγή σας να μοιάζει με τη ζωή που κάνουν τα αδέλφια στην οικογένεια.